Piosenki mojej mamy, czyli w domu bez zmian

Recital „Piosenki mojej mamy” to wzruszająca historia o bliskości, urwanej rozmowie
i stracie, w której nie brakuje emocji. Publiczność na zmianę śmieje się w głos, po to by za chwilę oddać się refleksji nad przemijaniem. (…) Monolog Ewy Szumskiej to fascynująca opowieść o życiu, o pogoni za marzeniami, o trudnych spotkaniach i jeszcze trudniejszych rozmowach. Tym, co zachwyca w tym spektaklu jest szeroka paleta barw i emocji, które malują się na twarzy aktorki i które są wyrażone w każdym geście. To trudny, a zarazem bardzo osobisty spektakl, którym Ewa Szumska udowadnia, że aktorstwo było jej powołaniem.
Marta Luczkowska, Kulturalny Poznań, 22 stycznia 2024.

Szumska wali po oczach szeroko rozłożonym wachlarzem sztuki scenicznej, do uczty dorzucając doskonałe wersje hitów Maryli Rodowicz, Ewy Bem, Maanamu. Sposób, w jaki komunikuje się z dwojgiem muzyków, ociera się o radosną komunię dusz. (…) Bądźcie uparci, starajcie się
o bilety, bo miejsce na miniaturowej widowni jest jak ekskluzywna miejscówka w rakiecie do źródeł spokoju.
Waldemar Kuligowski, 19 stycznia 2024.

Niby siedzimy na widowni, jesteśmy w teatrze, a jakbyśmy słuchali intymnych zwierzeń bliskiej przyjaciółki. Pomaga w tym kameralność Sceny Galerii – znać, że wybór miejsca również nie był przypadkowy. Publiczność raz się śmieje, raz przełyka ślinę. Szumska w sposób absolutnie genialny rozwija w „Piosenkach…” szeroką paletę swoich aktorskich możliwości, jej warsztat jest wprost imponujący, hipnotyzuje. Osobista opowieść o niełatwej, a jednak niemożliwej do zakwestionowania miłości jest tak uniwersalna, jak nierozerwalna jest więź rodzica
z dzieckiem, niezależnie od rozwoju tej relacji w dorosłym już życiu.
Anna Solak, 15 lutego 2024, kultura.poznan.pl