Skąpiec
Spektakl „Skąpiec”, w reżyserii i przekładzie Jana Jelińskiego, stanowi próbę odczytania na nowo tekstu geniusza komedii Moliera. Twórcy przyglądają się tematom zawartym w tym siedemnastowiecznym dziele, próbując przerzucić pomost między czasami historycznymi, a współczesnością.
Główny bohater – Harpagon – zmienia się po śmierci swojej żony. Twórcy dostrzegają w jego skąpstwie rodzaj nieprzepracowanej żałoby. Jego świat zamienia się w uczuciowe pogorzelisko, w którym muszą jakoś funkcjonować jego dzieci – Kleant i Eliza.
Spektakl „Skąpiec”, w reżyserii i przekładzie Jana Jelińskiego, stanowi próbę odczytania na nowo tekstu geniusza komedii Moliera. Twórcy przyglądają się tematom zawartym w tym siedemnastowiecznym dziele, próbując przerzucić pomost między czasami historycznymi, a współczesnością.
Główny bohater – Harpagon – zmienia się po śmierci swojej żony. Twórcy dostrzegają w jego skąpstwie rodzaj nieprzepracowanej żałoby. Jego świat zamienia się w uczuciowe pogorzelisko, w którym muszą jakoś funkcjonować jego dzieci – Kleant i Eliza.
Czy rubaszny humor, zawarty w „Skąpcu” ma szansę bawić również dziś? W jaki sposób opowiadać o losach młodych kobiet w spektaklu, nie reprodukując niewłaściwych zachowań męskich postaci?
„Skąpiec” może zarówno śmieszyć jak i wzruszać, proponując widzowi refleksję nad otaczającą nas rzeczywistością.
